چشم ها را بايد شست

هر كجا هستم باشم، آسمان مال من است
پنجره، فكر، هوا، عشق، زمين مال من است
چه اهميت دارد گاه اگر ميرويند قارچ هاي غربت
من نمي دانم كه چرا مي گويند اسب حيوان نجيبي است
كبوتر زيباست.
و چرا در قفس هيچ كسي كركس نيست.
گل شبدر چه كم از لاله قرمز دارد
 
چشم ها را بايد شست، جور ديگر بايد ديد
واژه ها را بايد شست.
واژه بايد خود باد
واژه بايد خود باران شد
 
…….
 
زير باران بايد رفت.
فكر را، خاطره را زير باران بايد برد
دوست را زير باران بايد ديد
عشق را زير باران بايد جست …
زير باران بايد چيز نوشت، حرف زد، نيلوفر كاشت
 
زندگي تر شدن پي در پي
زندگي ابتني كردن در حوضچه اكنون است!
رخت ها را بكنيم
آب در يك قدمي است …